" اجتهاد و تقلید" دو مفهوم خرد پذیر و سازنده است ، که به ویژه در بخشی های عملی حیات انسان ضروری می نماید ، اجتهاد به مثابه عنصری حیات بخش می باشد، که به ویژه در درازای دوره غیبت معصومین علیهم السلام با تلاش دین شناسان وفقیهان مکتب اهل بیت علیهم السلام حدود الهی و حلال و حرام محمدی ﷺ را به خیل مراجعین و مقلید عرضه نموده است ، عنصری که با ارشاد و اشارہ ائمه طاهرین علیهم السلام شکل گرفت و در پی اصول پرباری که انان فرموده بودند، و در ذیل خطوط کلی قرآن و سنت ، فقها حکم فروعات را فراوان و تمام نشدنی را در اعصار و ادوار گوناگون بیان کردند۔ فقیهان شیعی در دو مقام و جایگاه اجتهاد و تقلید بحث کرده اند ، یکی از دانش اصول فقه و دیگری متن کتاب های فقهی حضرت امام خمینی (ره) نظیر مطالب فقهی و اصولی در کتاب تحریر الوسیله با رویکرد فقهی، و نیز در دوره های متعدد تدریس خارج اصول فقه از اجتهاد و تقلید بحث کرده اند